Loading...

Początek zdrowienia: gotowość do zmiany

zmiana gotowosc dda ddd blog uzaleznienia

Od czego zaczyna się zdrowienie osób zmagających się z zaburzeniami psychicznymi, uzależnieniem, cierpiących jako DDA/DDD? Przede wszystkim od gotowości oraz decyzji, że chcą skończyć z danym problemem, chcą zacząć żyć inaczej. Na samym początku wiele tego typu osób ogóle nie zdaje sobie sprawy z istnienia problemu – występuje jego zaprzeczenie oraz negacja. Następne stadium, to rozważanie kiedy osoba zmagająca się z zaburzeniem, uzależnieniem, czy syndromem, zaczyna sama u siebie zauważać niepokojące myśli i achowania. Na tych etapach nie ma jednak nadal gotowości do podjęcia działań w kierunku wyjścia z problemów.

Gotowość do zmiany

Gotowość do podjęcia kroków w kierunku zdrowienia oznacza po pierwsze umiejętność przyznania się przed samym sobą, że problem istnieje. Zaprzestanie zaprzeczania, które często przejawia się myślami i stwierdzeniami w stylu „nic mi nie jest” lub „nic wielkiego się nie dzieje”.

Większość osób przez długi czas nie dopuszcza do siebie myśli, że mają jakiś problem ze sobą. To jest moim zdaniem jedno z największych zagrożeń uniemożliwiających skuteczne wyjście z zaburzeń psychicznych, uzależnień i innych. W moim przypadku proces uświadamiania sobie mojego problemu trwał dosyć długo. Co istotne, dużą blokadę stanowiło podejście mojej rodziny, polegające albo na podtrzymywaniu mnie w przeświadczeniu, że nic się nie dzieje (ignorowanie moich destrukcyjnych zachowań, negowanie lub odwracanie uwagi od negatywnych emocji, zaprzeczanie istnieniu innych problemów, których doświadczałam). Jeżeli ktoś jest na etapie zaprzeczania, to z pewnością nie podejmie chęci poszukiwania rozwiązań i leczenia.

Na gotowość składa się także podjęcie odpowiedzialności za swoje decyzje i działania. To kolejny ważny, ale bardzo trudny krok. Jak go rozumieć? Odpowiedzialność za siebie oznacza uznanie, że jesteś w stanie wyzdrowieć i że zależy to od Ciebie i Twojej motywacji do podjęcia działań w tym kierunku. Ja sama przez wiele lat obwiniałam innych oraz warunki, okoliczności i rzeczywistość, za to że nie radzę sobie ze sobą, swoimi stanami emocjonalnymi oraz jedzeniem i innymi używkami. Wszystko dookoła było winne, tylko nie ja. Myślenie na zasadzie „gdybym tylko”: miała lepsze dzieciństwo, bardziej wspierających rodziców, lepsze relacje z bliskimi, gdybym tylko lepiej zarabiała, miała mniej stresów, itd. itp. Byłam przekonana, że moje problemy rozwiązałyby się, gdyby spełnione zostały jakieś zewnętrzne warunki na które nie do końca miałam wpływ.

Odpowiedzialność za siebie

Prawda jest taka, że nie jesteśmy w stanie kontrolować wszystkiego, nawet jeżeli bardzo się staramy. Kolejna prawda to taka, że życie bywa bardzo nieprzewidywalne i na niepewność też powinniśmy się godzić. Moja osobista odpowiedzialność za swoje zdrowienie rozpoczęła się w momencie, gdy uznałam, że sama nie poradzę sobie z syndromem DDA/DDD, stanami depresyjnymi i lękowymi oraz zaburzeniami odżywiania. Po drugie, gdy byłam przekonana, że chcę sobie poradzić z tymi problememami. Chęć, w moim mniemaniu, zawsze przejawia się przez działanie. Jeżeli podejmujesz decyzję i bierzesz odpowiedzialność za siebie, to podejmujesz działania zmierzające do wyzdrowienia. Jakie to działania? Nie istnieje jeden magiczny sposób i złoty zestaw reguł na wyjście z problemów psychicznych. Wiem co może pomóc, wiem co można robić, ale w przypadku każdej osoby zdrowienie będzie przebiegało w sposób bardzo indywidualny. Na pewno jednym z pierwszych działań jakie podejmuje osoba zdrowiejąca jest wyjście z izolacji o czym pisałam już wcześniej.

Trochę pschologii: Trans-Teoretyczny Model Zmiany

W literaturze specjalistycznej z zakresu psychologii, poświęconej m.in. uzależnieniom, można znaleźć tak zwany Trans-Teoretyczny Model Zmiany, który jest przydatny także w zrozumieniu leczenia innych zaburzeń. Wyjaśnia on stadia jakie przechodzi osoba, która zmaga się z problemem natury psychicznej, bądź przechodzi przez trudne doświadczenia psychiczne.

proces zmiany terapia trauma

Pierwszy etap, to stadium przedrefleksyjne, kiedy brakuje świadomości istnienia problemu i/lub brak zamiaru podjęcia jakichkolwiek działań związanych z wyjściem z zaburzeń, uporaniem się z syndromem DDA/DDD, uzależnieniem, współuzależnieniem, etc.

Drugi etap, to stadium kontemplacji, kiedy zauważa się niepokojące zachowania i myśli i następuje rozważanie, czy warto coś zmienić.

Trzeci etap, to stadium przygotowania polegające na zbieraniu informacji na temat swoich problemów, sposobów ich leczenia, dostępnych metod i narzędzi. Ten etap uwzględnia także pierwsze próby eksperymentowania z poszukiwaniem pomocy.

Czwarty etap, to stadium działania, czyli podjęcie decyzji o zmianie. Na tym etapie jest już gotowość do zmiany oraz decyzje w postaci konkretnych działań, np. rozpoczęcie terapii. Działanie oznacza też wdrażanie w życie i uczenie się nowych zachowań, analizowanie swoich potrzeb, działań, myśli i emocji, konfrontowanie się z przeciwnościami.

Ostatni, piąty etap, to stadium podtrzymania polegającego na utrwalaniu, powtarzaniu i utrzymywaniu zmienionego, nowego sposobu działania, myślenia i radzenia sobie z emocjami.

Nawroty

Warto jeszcze dodać, że często w trakcie większości stadiów następują momenty, które można nazwać nawrotami. Oznaczają one powroty do wcześniejszych etapów i często wiążą się z nasileniem objawów towarzyszących danemu zaburzeniu.

Z mojego doświadczenia mogę powiedzieć, że jest to całkowicie normalne w takim rozumieniu, że zdrowienie nie jest linią ciągłą w jednym kierunku (do góry) – następują wzloty i upadki, gorsze i lepsze momenty, okresy zwątpienia i negacji wszystkiego co związane z leczeniem. Etapy rzucania terapii i wracania z podkulonym ogonem 😉 Dopiero systematyczne i trwałe podążanie w kierunku zdrowienia, czasami wbrew sobie, prowadzi do trwałej zmiany. Tak czy inaczej, wszystko zaczyna się „od pierwszego kroku”.


Skontaktuj się ze mną! Jeżeli masz jakieś pytania do mnie lub chcesz się czymś podzielić, zachęcam do kontaktu: kontakt@instytutzdrowiapsychicznego.pl

Możesz także polubić